Evet, Hengame'nin yeni adresinde tekrardan mesaiye başlıyoruz. Patronu kızdırmamak amacıyla merhaba geyiğini kısa kesip işe asılalım. Asılalım da, peki elimizde ne var?

Medal of Honor.

O vakit başlayalım. İlk olarak eski köye yeni adet, MoH artık İkinci Dünya Şavaşı serisini (dile kolay, tam 14 oyun) geride bırakarak modern zamanlara geliyor ki, Call of Duty Modern Warfare serisinin elde ettiği inanılmaz satış başarısının sonucunda (sadece MW2, 2.4 milyonu satışa sunulduğu ilk 24 saat olmak üzere toplamda 20 milyon kopya) bunun gelmesi kaçınılmazdı. Fakat MW serisinin direkt kopyalanması şeklinde olmalı mıydı bu? İşte soru işareti burdan itibaren başlıyor.



Yeni MoH, açıkçası MW ve MW2'nin bir kopyasından ibaret. Bunu atmosferden karakterlere, görevlerden multiplayer'a kadar herşeyiyle hissediyorsunuz. Vasat demek haksızlık sayılabilir ama MW serisini de hiçbir biçimde ileri taşımıyor. Sadece binaların bazı görevlerde Battlefield: Bad Company 2'de gördüğümüz üzere hasar alması ama o da BC2'nin onda biri başarılı değil bu konuda. Ayrıca aşırı kısa bir single player ile oyunu test eden EA yetkililerin 1. dereceden akrabalarının kulaklarını aylarca çınlatmaya yetecek derecede bug'a (hataya) sahip bir oyun. Bu bug meselesi PS3'de daha göze batmakla beraber PC'de de aşırı bir biçimde hissediliyor (özellikle saldırı helikopteri bölümü insana klavyeyi kemirtiyor sinirden, ki düzgün çalışsa MoH'ın tek orjinal bölümü olabilirdi).



Senaryo olarak oyun Afganistan'da geçiyor. Burada "Hero" olarak anılan kahraman amerikan askerleri ile "Bad guys" olarak lanse edilen taliban kuvvetlerine karşı savaşıyoruz ki neden savaşıyoruz, ne yapıyoruz, niye yapıyoruz oyunun çoğunda belli değil. Yani sürükleyiciliği bırak bir senaryo, bir amaç-hedef yok (aslında var, özellikle Afganistan'daki "az sayıdaki" hatayı Amerika'daki bazı yüksek rütbeli generallere havale edip muharip amerikan askerlerini fedakar, cesur, masum vs. göstermek.Tamam, propagandanı yap ama bu kadar da göze batma yahu). MoH'ın zayıf bir yanı da gene buradan kaynaklanmakta, zira oyun sürekli benzer alanlarda geçiyor, son bölüm hariç bütün oyun kurak ve dağlık Afganistan (Son bölüm ise karlı ve dağlık Afganistan) . Bazen 4 kişilk özel bir timden bir eleman, bazense basit bir amerikan piyadesinin kontrolünü alıyoruz (MW?), ATV cinsi araçlar kullanıp helikopterden makineli terör estiriyoruz (MW?), sürekli olarak sinematik anlar ile karşılaşıyoruz (MW?) vs. ki; oyunun verdiği genel his Infinity Ward MW2'ye kötü bir ek paket çıkarmış gibi.



Oyunda bazı takım arkadaşımız karakterler var ama bu karakterler boş, oyunun kısalığından kim, kimdir ne nedir çok havada kalıyor. Yapay zeka ise çoğu zaman "bu adamlar neden sadece üzerime koşuyor?" ya da "siper almış adamların neden kafaları gayet net gözükür?" gibi sorular ile kendinizi sorgulatıyor.

Arada multiplayer'a değinmeden geçemeyiz, zira oyunu aldıktan sonra 3-4 saatte single player'ı tüketince çalacağımız kapı burası. Burda da 3 sınıf var (Sniper, Black Ops, Rifleman) ve seviye atladıkça daha iyi silah ve ekipman alıyoruz, ölmeden birkaç düşman vurmayı becerirsek havan topu ateşı vs. çağırabiliyoruz. Tanıdık gelmiştir her halde? (Kopya veriyorum; Modern Warfare). Ama haritalar güzel ve dengeli. Single player'da göremediğimiz şehir ortamını çeşitlilik burda az da olsa görebiliyoruz. Şu an genelde herkes sniper olarak dolanmakda ve bu saçma durumlara neden olabilmekteyse de, bu da zamanla rayına oturacaktır.

Peki hiç mi iyi bir yanı yok koca MoH'ın diyorsunuz. Elbette var. Grafikler güzel, sinematiklerin bir kısmı ile oynadığımız karakterler arası geçişler çok başarılı. Sessizlik gerektiren gizli görevler oldukça iyi. Çizgiselliğini MW kadar başarılı kamufle edemese de bazen çatışıyor hissi yaratabiliyor (ki bazen ise kendinizi sadece bir atış galerisinde ateş eder gibi hissediyorsunuz). Ama Medal of Honor'da daha fazlasını beklemekteydik. Zira bırakın diğer oyun site ve forumlarını, New York Times dahi oyunu yılın hayalkırıklığı olarak seçmiş durumda*. Çünkü artık çıta Modern Warfare serisi tarafından çizilmekte ve Medal of Honor, onun birebir taklidi olduğu da göze alındığında, bu çizginin oldukça altında kalıyor.



*http://www.nytimes.com/2010/10/20/arts/television/20honor.html

---